Push & break

De hele dag zie ik mensen om me heen die het ontzettend druk hebben met hun smartphone. Dat lijkt zo in ieder geval. Iedere twee minuten even de telefoon controleren. Soms doen ze ‘m gelijk weer weg, maar toch zeker ieder kwartier wordt er een pauze genomen om dringende meldingen te beantwoorden. Sommige mensen verdenk ik ervan dat ze een bejaard familielid hebben gevraagd of die een paar keer per uur een berichtje naar hen willen sturen. Onder het mom van: “Dan kun je fijn leren hoe je nieuwe iPhone werkt. Geef ik je zaterdag deel twee van de cursus. Snapchatten! Wel doen hoor, vind ik leuk!”. Zo vergaren ze dus de nodige appjes, waardoor het lijkt alsof ze heel belangrijk zijn.

Toch lijkt het me sterk dat ouderen daaraan mee zouden werken. De ouderen die ik ken hebben het drukker dan ik en hebben geen tijd over om appjes te sturen. Laat staan om te leren hoe zo’n telefoon werkt. Ze hebben een bruisend verenigingsleven, doen vrijwilligerswerk of passen op de (achter)kleinkinderen, omdat de ouders het te druk hebben met het ontvangen en beantwoorden van appjes. 

Maar laatst kwam ik er ineens achter hoe al die telefoondruktemakers het doen. Hoe ze simuleren dat ze het zo druk hebben. Ze hebben doodgewoon alle nieuwsapps gedownload op hun telefoon en de pushberichten aangezet. Dat heb ik toen ook maar gedaan. Dat is handig, want dan blijf je een beetje op de hoogte van belangrijke gebeurtenissen. Ik had de app nog geen twee minuten op mijn telefoon staan, of het eerste pushbericht kwam binnen. BREAKING!, stond er. Dan zal er toch wel iets ernstigs aan de hand zijn. Ik dacht aan een aanslag die later al dan niet opgeëist zou worden door IS, aan een Derde Wereldoorlog door de huidige situatie in Iran of aan een nog groter en nog onomkeerbaarder probleem met het klimaat. Niets bleek minder waar. 

‘Mart Smeets vindt het heerlijk geen sociale media te hebben’, stond er. Andere pushberichten gingen over het Koningshuis en over, en dat is natuurlijk wel van belang dat we dat weten, de André-Hazes-gaat-met-Bridget-Maasland-hype. Toen ik ook nog las dat Marco Borsato overspannen was, werd het me teveel. Toen miste ik een belangrijk bericht over de situatie VS-Iran. Dat zijn natuurlijk ook brekende berichten, maar ze worden onzichtbaar door de vele andere pushberichten. Niet dat deze onbelangrijk zijn natuurlijk, stel je voor!

Tot mijn grote verbazing wilde ik na dit alles een beetje meer Mart Smeets zijn. Ik had niet verwacht dat ooit te zeggen. Als ik Mart Smeets was, legde ik mijn telefoon namelijk voorgoed weg. En hoefde ik bijvoorbeeld nooit meer te lezen dat een dergelijke nieuwssite het van levensbelang acht dat ik moet weten dat Mart Smeets niets met sociale media heeft. Maar helaas, ik ben Mart Smeets niet. Ik zal dus vast wel nooit meer van die pushberichten af komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s