Aart

Ik ben van mening dat een grootouder een beetje dwars moet zijn. Een beetje tegen dingen aanschoppen, zo geven ze het goede voorbeeld aan hun kleinkind. Juist niet doen wat de ouders willen, gewoon met hun kleinkind mee belletje lellen en harder wegrennen dan de kinderen. Zulke dingen.

Misschien ben ik die mening wel toegedaan, omdat ik ben opgegroeid met Aart Staartjes. Net als half Nederland. Mijn ouders groeiden op met hem in de gedaantes van De Straat, Hein Gatje en Toon van Ome Willem. Mijn generatie kent hem als Fetze Alsvanouds, Ta, presentator van de Sinterklaasintocht en natuurlijk Meneer Aart uit Sesamstraat.

Als je een beetje dwars of recalcitrant bent, wordt dat vaak niet gewaardeerd. Mensen vinden je naar of strontvervelend. Dan heb je het echt niet begrepen. Jammer. Iemand is dwars met een reden. Dat kan niet anders. Aart had een moeilijke jeugd en naar eigen zeggen niet enorm liefdevolle ouders. Zoiets tekent je. Hij wilde het kind serieus nemen en ze niet (zoals zoveel volwassenen dat op een hoogst irritante manier wel doen) als kind toespreken, met een stemmetje en een gebaartje. Ze snappen meer dan de meeste mensen denken. Het zijn gewoon kleine mensen, meer niet.

Echte mensen verdienen echte en goede programma’s vond Aart, als net afgestudeerde acteur. Hij las eerst enigszins brave Bijbelverhalen voor in de serie Woord voor Woord. De verhalen waren natuurlijk wel opnieuw opgeschreven door Karel Eykman, met wie hij later nog veel zou samenwerken. Eykman is een ontzettend goede schrijver, dus het was wel wat ontsuft.

Maar Aart wilde meer. Na lang leuren bij de omroepen kreeg hij de kans om een kinderprogrammaatje te maken. Maar dat moest dan wel heel goedkoop. Zoals de omroepbaas destijds zei: “Kinderprogramma’s zijn prima, als ik er maar geen last van heb”. Duidelijk. In de jaren 70 moesten de kinderen luisteren naar het ouderlijk gezag. Aart wilde juist dat de ouders luisterden naar het kinderlijk gezag. Hij stelde een team van topschrijvers samen en een eigenzinnig kinderprogramma was geboren. De Stratemakeropzeeshow. ‘Verstandige’ mensen spraken er schande van, maar Aart ging door en kreeg steeds meer kansen.

Hij ontwikkelde achtereenvolgens onvergetelijke titels als De Film van Ome Willem, J.J. de Bom, Voorheen ‘de Kindervriend’ en Het Klokhuis. Toen hij betrokken raakte bij Sesamstraat werd dat programma pas echt goed.

Maar hij moest blijven zeuren, want omroepbazen veranderen snel van gedachten. Het ene programma moest korter, want men wilde geen last hebben van jeugdtelevisie, en het andere programma moest weg. Tot het laatst heeft hij gevochten voor het voortbestaan van Sesamstraat, maar het is hem en ons zoals het nu lijkt niet gegund. Luisteren naar een man met zo’n staat van dienst is niet nodig blijkbaar.

Maar sjonge, jonge! Wat heeft de man veel bereikt! Hij heeft de jeugdtelevisie naar een hoger niveau getild. Een niveau dat tegenwoordig niet zo dikwijls meer wordt geëvenaard. Hij heeft zoveel voor elkaar gekregen. En dat kan helaas alleen als je een beetje recalcitrant en nukkig bent. Gelukkig bestaan er zulke mensen, al zijn ze zeldzaam. Mensen met een missie, mensen die zich niet uit het veld laten slaan en af laten doen als zeikerd. Hulde! Leve de recalcitrantie. 

Bedankt voor uw recalcitrantie, meneer Staartjes. Bedankt voor geweldige televisiemomenten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s