Coronacolumn #19: Aangesproken

De mensen zijn om het minste of geringste beledigd. Zelfs als er gewoon feiten worden verkondigd, voelen mensen zich aangesproken.

Deze keer was de voorzitter van de Vereniging voor Intensive Care de kwaaie pier. Hij vertelde bijJinek dat hij een patroon begon te zien in mensen die doodziek binnenkomen op de IC. Ze hebben bijna allemaal hetzelfde postuur. Volgens hem is er een verband tussen een opname op de IC ten gevolge van corona en obesitas. De oorzaak hiervan is niet duidelijk, de man constateerde alleen maar wat hij ziet. En hup, daar ging Facebook. De één klaagde over haar weigerende schildklier, de ander vond dat de man angst zaaide. De nieuwsvoorziening deed dat trouwens ook, vond men.

Omdat de arts ook bang was dat mensen nu daarom maar halsoverkop gaan ontslakken en diëten, vermeldde hij ook nog even dat dit dan weer ontzettend slecht is voor je weerstand. Kom op. Hij zaait geen angst, hij constateert gewoon iets. Daar is niets verkeerds aan, dat is gewoon een beeld dat zich aftekent. Dat anderen daar conclusies aan gaan lopen verbinden, moeten ze zelf weten. Hij heeft het beste met iedereen voor. Anders verbind je je niet aan een IC-vereniging.

Na het lezen van al die negatieve reacties op de uitspraak van die meneer die het goed bedoelt, was ik toe aan een verzetje. Ik liet de-in-quarantaine-zittende YouTubers achterwege en deed de televisie aan. Voor ik het wist zat ik dromerig te kijken naar Willem Duys in Voor de vuist weg. Tja, wie kent het programma nog? ’t Was onderdeel van NPO Heimwee TV. Maar het is niet alleen leuk voor de oude mensen in verzorgingstehuizen, maar voor iedereen. Wat een vakmanschap, wat een talent. Ik heb het volledig uitgekeken en was toen anderhalf uur verder.

Het zal heimwee zijn naar een tijd die ik nooit heb meegemaakt. Best troostend om dat nu te zien. Eigenlijk sowieso wel.

Zeg, trouwens. Zouden de boefjes die gisternacht in museum Singer in Laren een schilderij gejat hebben dat ook hebben? Heimwee naar een tijd die ze nooit meemaakten? Zou best kunnen. Ze zijn er vandoor gegaan met een Van Gogh. Met het schilderij Lentetuin, de pastorietuin te Nuenen. Het doek verbeeldt een vrouw in een nette tuin met op de achtergrond een kerkje. Een lieflijk tafereel in het voorjaar. Een voorjaar dat we dit jaar niet op die manier gaan meemaken, omdat we binnen zitten. Dat zullen die boeven zich ook wel beseft hebben en hebben daarom maar besloten het voorjaar in huis te halen. Eigenlijk best slim.

Coronacolumn #18: Immuun

BN’ers zijn er altijd om de hele toestand op te vrolijken. Zoals nu ook.

Corona de wereld uit zingen. Het is een hartstikke sympathiek idee. Zo zal het ook ongetwijfeld bedoeld zijn. Maar of het echt zoden aan de dijk zet? Ze houden zichzelf er in ieder geval goed mee bezig. Net als ik met deze columns trouwens. Als corona echt de wereld uit gezongen had kunnen worden, had ik vooraan gestaan overigens. Dat zou fijn zijn! Maar dat kan niet. Dus.

Een groep bekende Nederlanders gaat het doen en Twitter loopt over van de kritiek. Ik ga de kritiek niet ontkrachten. Maar ook niet aanzwengelen. U mag het zelf weten. Het zou misschien wel een idee zijn om de opbrengsten van dit lied ten bate te laten komen aan het onderzoek naar de bestrijding van corona.

Heel bijzonder nieuws kwam er gisteren uit Italië. Inmiddels heeft het epicentrum van de wereldwijde epidemie zich verplaatst van daar, naar de Verenigde Staten. Toch is het ook in met name de streek Lombardije, in Noord-Italië, nog een zootje met veel besmettingen en angst onder de bevolking. Toch is er middenin het (voormalige) epicentrum iets heel speciaals aan de hand. Er is één stadje, Ferrera Erbognone, met krap elfhonderd inwoners, waar nog geen enkele bewoner is besmet met het coronavirus. Wat blijkt? Ze zijn allemaal immuun! Zomaar, zonder reden. Iedereen daar staat voor een raadsel en men gaat proberen door DNA-onderzoek aan te tonen wat er zo bijzonder is aan deze mensen.

We staan aan het begin van een nieuwe week en in Nederland gaat het niet echt lekker. De ziekenhuisopnames dalen niet zoals het RIVM dat wenst, maar dat kan nog komen. Ik hoop ontzettend dat deze week het kantelpunt wordt bereikt. Om daarna waarschijnlijk weer in een piek terecht te komen. Het zij zo. We kunnen er niks aan doen.

Ondertussen zou ik op dit moment best inwoner willen zijn van dat Italiaanse stadje. Dan was ik een Ferrera Erbognoneaar en immuun voor het virus. Geen gedoe, lekker over straat kunnen. En Ferrera Erbognoneaar ook nog wel leuk. Tot gisteren had ik van dat hele stadje nog nooit gehoord, dus ik had nooit verwacht dat nog eens te zeggen.

Coronacolumn #17: Overdreven

Relativeren is misschien wat ongepast middenin een ongekende crisis als deze. Maar soms komen er uitspraken voorbij waarvan ik het niet kan laten ze even te relativeren.

Ik hoorde laatst iemand zeggen dat we in ‘de Tweede Wereldoorlog van onze tijd zijn beland’. Echt goede argumenten had deze persoon hier niet voor, dus dan kun je het vrijwel direct bestempelen als onzin. Het is ontzettend erg wat ons als maatschappij overkomt, de gezondheidszorg draait overuren, de mensen zijn angstiger en de financiële gevolgen zijn ontzettend voor een land in vredestijd. Maar dit is toch totaal onvergelijkbaar met een wereldoorlog waarin je ieder moment doodgeschoten kan worden of je er elk ogenblik bang voor moet zijn dat je je huis kwijtraakt door een bombardement of iets dergelijks? Ik heb in ieder geval niet het gevoel dat ‘de vijand loert’. We moeten gewoon wat voorzichtiger zijn en om elkaar denken.

Waarschijnlijk komt dat gevoel ook doordat onze regering ons wel regels oplegt, maar dit op een keurige manier doet. Niet extreem dwingend, gewoon vriendelijk vragen. Daar kunnen we maar half mee omgaan, maar het blijft, op de boetes die nu uitgedeeld worden na, vrij aardig. In andere landen staat het leger op straat dat mensen bijna van de straat schiet. Dan kan ik me wel voorstellen dat het voelt alsof je in een oorlogsgebied zit, maar hier in Nederland echt niet.

Ik las ook dat er in België een vreemde besmetting met het coronavirus heeft plaatsgevonden. Een kat heeft het opgelopen! Een dubieuze arts vond het virus in de ontlasting van de kat. Het beestje heeft het waarschijnlijk opgelopen doordat het zeer nauw contact onderhield met het baasje, dat ook corona had. Alle katten dan ook maar in quarantaine zetten dan? Er lopen nog veel te veel van rond op straat, schande! Ik geloof er geen bal van. Het is bijna onmogelijk dat dieren ziek worden van het virus. Ik vraag me toch af hoe en waarom dit soort vreemde roddels de gerespecteerde kranten bereikt.

Over roddels gesproken. Je gaat rare acties ondernemen als je in quarantaine zit, blijkbaar. Ik betrapte mezelf er namelijk op dat ik nieuwsberichten van Telegraaf’s Privéging lopen verbeteren. Dan gaat het niet goed met je hoor.

Waar het over ging? Youp van ’t Hek. Hij Twitterde gisteren dat er die ochtend geen column zou komen, omdat hij herstellende was van het coronavirus. Privédacht een leuk verhaaltje te hebben, omdat Youp zijn Twitter-profielfoto aangepast zou hebben in een Buckler-biertje (het bier dat hij in een oude Oudejaarsconference de markt heeft uitgeluld) met op het etiket de tekst Youppie!. En dat Youppie!was dan omdat hij corona te boven was gekomen. Deze profielfoto heeft Youp echter al jaren, en daar wees ik de harde werkers van Privéeven op. Een uur later dacht ik: waar maak ik me druk over? Ik weet het nog steeds niet.Privéheeft het artikel even later trouwens wel verwijderd. Toen was ik best een beetje trots. Erg droevig. Allemaal de schuld van quarantaine.