Coronacolumn #20: Grapje

Een nieuwe maand is aangebroken. Nieuwe maand, nieuwe maatregelen. Of eigenlijk dezelfde, maar dan langer.

Ik had niet anders verwacht en vind 28 april eigenlijk nog te kort. In China hebben ze er twee en een halve maand over gedaan om weer een beetje het normale leven op te kunnen pakken. Ik vermoed dat 1 juni, tot die datum mogen er geen evenementen met meer dan honderd personen plaatsvinden, realistischer is. We gaan het zien. Maar we hebben hoe dan ook niks te willen. Ook weleens goed.

En dan is het ook nog 1 april vandaag. Je zou het bijna vergeten. Voor een hoop mensen aanleiding om ontzettend grappig te gaan lopen doen. Ik ben dan ook iemand die daar dan met open ogen intuint. Daarom heb ik er waarschijnlijk ook een hekel aan. Rutte zal ook wel graag 1 april-grapjes maken. Ik zie het hem doen. Ik dacht, in een vlaag van verstandsverbijstering, nog even dat hij het gisteravond ook ging doen. Dat ‘ie ons met een lach op z’n gezicht zou vertellen dat dit allemaal maar een geintje was. En dat iedereen erin was getrapt.

Maar helaas. Het is de keiharde realiteit. Op 1 april twintigtwintig worden er geen grappen gemaakt. Ja, onder elkaar zou het natuurlijk wel kunnen. Hoewel. Bijna niemand ziet elkaar in levende lijve. En grapjes als ‘je veter zit los’ werken niet via Skype. Je ziet de schoenen niet als het goed is.

Over videobellen gesproken: ik doe het volop de laatste tijd. Ik had nooit zoveel met Skype. Ik ben niet zo’n beller, en al helemaal geen videobeller. Bij Skype had je ook nog dat verbindingen regelmatig wegvielen. Dan praten we wel over tien jaar geleden overigens. Sinds die tijd is er veel veranderd en ik loop wat dat betreft ook hopeloos achter.

Er is een wereld voor me opengegaan de afgelopen weken wat dat betreft. Uitstekende verbindingen, tot HD aan toe. Ook in groepen kunnen praten. En zoveel verschillende applicaties. Niet alleen Skype, maar ook FaceTime en Google Meet.

Daardoor wordt de ramp die ons nu treft iets minder groot. We kunnen met elkaar in contact blijven, blijven vergaderen, blijven ontwikkelen. Maar ideaal is het natuurlijk verre van.

Soms moet je iemand goed in de ogen kunnen kijken, en dat zit er een tijdje niet in. Wanneer dat in de ogen kijken heel belangrijk is? Als je een grapje vertelt bijvoorbeeld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s