Coronacolumn #22: Ontspannen

Ontspant u een beetje? Ik nog niet zo eigenlijk. Het lijkt allemaal wel heel rustig, als je de hele dag thuis bent. Maar is dat eigenlijk wel zo?

Hoe ik hier op kom? Door een Pickwick-theezakje. Tja. Ik zet toch enkele kopjes per dag en dan lees je per ongeluk weleens zo’n vraag die aan het lusje van het theezakje zit. Want die vragen bewust beantwoorden is toch een stevige vorm van zelfkastijding. Vragen die onmogelijk te beantwoorden zijn. Wat voor beroep zou je willen uitoefenen? Heel veel! Duizend-en-één beroepen. Met wie zou je voor één dag van leven willen ruilen? Met vrijwel iedereen. Dan weet je ineens hoe hij of zij denkt bijvoorbeeld. Kan heel handig zijn.

De vraag waar mijn oog vanmorgen toevallig op viel, was: Wat doe jij om te ontspannen? Moeilijke vraag. Zeker nu. Ik weet niet zo goed of het me lukt. Ik zit toch de hele dag met een half oog het nieuws in de gaten te houden. Kijken of het erger wordt, of dat het juist beter gaat. Als er lichtpuntjes zijn in de nieuwsberichten, voel ik me de uren daarna wel veel rustiger. Bijvoorbeeld als je hoort dat het virus minder besmettelijk wordt. Als je daaraan denkt, hoop je steeds meer dat je het niet krijgt. Of als je hoort dat er waarschijnlijk veel meer mensen immuun zijn dan wij denken. Misschien ben ik het ook wel, denk ik dan. Als er slecht nieuws is, werkt het juist andersom. Dan ga je toch sneller piekeren. Je wilt er iets aan doen, maar dat kan niet. Maar het wordt ook allemaal drukker, doordat je alles vanuit huis doet en veel moet regelen.

Of is dat verwend? Het is natuurlijk ook best lekker om thuis te kunnen werken. Je eigen schema maken, daar een beetje van af kunnen wijken als dat toevallig zo uitkomt. Een walhalla eigenlijk. Maar dat moet je wel kunnen. Kinderen krijgen vaak het verwijt niet goed te kunnen plannen, maar vlak volwassenen niet uit. Zij zijn in sommige gevallen nog veel erger.

Het lukt mij overigens wel aardig. Ik schrijf deze columns bijvoorbeeld bijna altijd in dezelfde tijdspanne en op dezelfde uren. Maar je moet jezelf wel de discipline opleggen dat je dat consequent blijft doen. En die tijd indelen gaat toch iets gemakkelijker als je daadwerkelijk ergens naartoe moet. Daar moet je dan op tijd zijn, daar ben je een bepaalde tijd en dan ga je volgens schema weer weg.

Maar een rooster voor mezelf maken weiger ik. Zo erg is het ook weer niet. Soms even van het ritme afwijken geeft gek genoeg ook rust. Lekker uitslapen, later naar bed. Nu kan het.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s