Coronacolumn #27: Berusten

Het klinkt misschien cru of onbehouwen, maar naarmate de crisis vordert kan ik er eigenlijk steeds meer in berusten.

Gewoon vrede hebben met de situatie en ervan uit gaan dat het ook vast wel een keertje over gaat. Sterker nog: ik word er zelfs rustiger van. Ik kon voorheen bijvoorbeeld heel driftig een fruitvliegje doodslaan. Van die beestjes spontaan ontstaan op de fruitschaal. Maar het komt niet meer in me op. Ze vliegen voorbij. Ik wapper misschien nog wat met mijn handen, maar dat is het dan ook. Terwijl ik een klere-hekel heb aan die beestjes.

Twee weken lang keek ik iedere dag naar het journaal. Live. Want anders was het nieuws natuurlijk al verouderd. Dat moest van mezelf, gewoon een beetje op de hoogte blijven en grote rampen direct meekrijgen. Ik heb het al enkele dagen niet meer gedaan. Ik kan het immers ook terugkijken aan het eind van de avond. Of teruglezen op verschillende liveblogs. Die heb ik ook twee weken als een gek zitten verversen. Ik wilde niets missen. Maar nu heb ik het gevoel dat ik best even iets kan missen. Of het in ieder geval iets later onder ogen krijgen dan meteen. Het wordt gek genoeg normaler. Dat is ook wel logisch, want het leven op deze manier lijkt een tijdje het nieuwe leven te gaan worden.

Ik word ook steeds minder bang om het te krijgen. Was ik in het begin wel. Maar nu niet meer zo erg. Dat komt waarschijnlijk ook omdat ik de hele dag binnen zit. Het is vrijwel onmogelijk om het dan te krijgen lijkt me. Dat is fijn.

Ik keek natuurlijk wel naar de nieuwe persconferentie gisteravond. Daarin werd ook bevestigd dat dit inderdaad weleens een hele tijd ons leven zou kunnen blijven. Dat we tevens oplossingen moeten gaan vinden om die anderhalve meter te kunnen blijven handhaven en toch weer dingen kunnen uitvoeren. En dat we in de toekomst misschien gecontroleerd gaan worden via apps. Die app vertelt je dan of je met iemand in contact bent geweest die corona heeft, en vraagt je vervolgens vriendelijk doch dringend twee weken thuis te blijven. Ik voorzie dat daar nogal wat commentaar op komt. Ik vraag me overigens af in hoeverre ze onze locatie nu al traceren door onze telefoons te controleren. Ik heb hoe dan ook niks te verbergen en het is voor de goede zaak. Het zou het proces kunnen versnellen.

De persconferentie drukte me weer met de neus op de feiten, maar ik was uiteraard niet verbaasd. Het is ernstig, maar het wordt normaler. Maar de hoofdboodschap van de persconferentie was een hart onder de riem. ‘Houd vol!’ en ‘houd moed!’ Dat gaat mij nog wel even lukken. Ik hoop dat het u ook lukt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s