Coronacolumn #60: Dood

Heeft u meer angst om dood te gaan, nu er dankzij dit virus weer een risicofactor is bijgekomen? Ik lees op sociale media steeds vaker iets over de dood. Kan natuurlijk ook aan mij liggen. Misschien ben ik gewoon zelf wel banger en valt het me daarom op.

Afgelopen weekend bijvoorbeeld. Op Twitter vroeg iemand naar ‘jullie bijna-dood moment’, gewoon uit interesse. Mensen reageerden met de meest uiteenlopende verhalen. Diverse mensen zijn bijna verdronken, anderen hadden ongelukken in het verkeer. We zijn ons door deze pandemie weer wat bewuster van onze sterfelijkheid, voor zover we dat nog niet waren. Toch zijn de jongere mensen zich er minder bewust van dan de ouderen, heb ik het idee. Ikzelf ben nu bijvoorbeeld op een leeftijd waarbij de dood amper een rol speelt.

Mijn enige directe confrontatie met de dood tot nu toe, was de dood van mijn oma, ruim twee jaar geleden. De rest van de overledenen die ik gekend heb, waren kennissen. Ze waren eigenlijk zonder uitzondering heel oud, lange tijd erg ziek of allebei, voordat ze dood gingen. Het was dus eigenlijk altijd ‘beter zo’, zoals men dat noemt. De levenskwaliteit was zo beroerd, dat het voor deze persoon beter was dat hij of zij stierf. Ik had er daardoor vrij snel vrede mee. De goede herinneringen namen mijn verdriet gauw over.

Als iemand vluchtig uit je leven wordt weggerukt, is het natuurlijk een volledig ander verhaal, lijkt me. Ik heb zoiets nog nooit meegemaakt, maar geen afscheid kunnen nemen lijkt me het vreselijkste dat er is.

Er wordt nu gezegd dat veel jongere mensen niet mogen denken dat ze het virus toch niet krijgen. En ze mogen al helemaal niet denken dat ze ‘er toch niet aan overlijden.’ Het is misschien niet slim om zo te denken, omdat de kans aanwezig is dat je de regels dan sneller aan je laars lapt en dus een gevaar bent voor een persoon die wel kwetsbaar is.

Maar dit denken is wel reëel. De kans dat een jongere zichzelf doodrijdt omdat ‘ie wil laten zien dat hij zijn nieuwe rijbewijs meer dan waard is, is groter dan de kans dat hij overlijdt door corona. Deze gedachtegang van sommige jongeren is vrij logisch, omdat ze over het algemeen minder met de dood in aanraking zijn geweest dan oudere mensen, denk ik.

Ik ben wat meer op mijn hoede, maar weet ook dat je druk maken over de dood zonde van de tijd is. Zelfs als er een pandemie heerst. Je weet niet wanneer het jou of je dierbaren overkomt. Geniet daarom zoveel je kan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s