Coronacolumn #69: Wielrenregels

De hoeveelste persconferentie was het gisteren? Ik weet het niet. De boodschap was in ieder geval dat alle versoepelingen die men van plan was per 1 juni door te voeren, ook doorgevoerd gaan worden. 

Voor mijn branche (het theater) betekent dat nog niet zoveel. Als je maar dertig man kunt toelaten (nu wel exclusief het theaterpersoneel), kun je net zo goed dicht blijven. Dat verweten de theaterdirecteuren het Kabinet al eerder. Ze vonden het zelfs respectloos. Het is heel erg naïef. Het bewijst hoe weinig verstand dit Kabinet van cultuur heeft. Ze denken de branche hiermee tegemoet te komen, terwijl dit eigenlijk alleen interessant is voor solo-artiesten. Zo veel zijn daar niet van. Grote producties moeten geld bijleggen.

Laat ik er maar niet teveel woorden aan vuil maken. Ik hoop dat er in september weer honderd mensen tegelijk in een zaal mogen. Dan wordt het financieel weer enigszins aantrekkelijk, waarschijnlijk.

Nee, laat ik me weer even uitspreken over een grote ergernis. Over de meest asociale weggebruiker. Wielrenners. Altijd als ik een stuk ga rijden met de auto en het platteland op rijd, kom ik ze tegen. En veelal in colonnes. Dat is in deze tijd verboden. Wielrenners moeten individueel fietsen of in een groepje van twee. Als ze met zes of zeven man in een groepje fietsen, is de kans op besmetting veel te groot. Waarom denken ze dat zij zich niet aan de regels hoeven te houden? Als je op de fiets ingehaald wordt door die snelheidsmaniakken, voel je de zweet- en snotdruppeltjes in liters tegelijk op de jas vallen. Ga gewoon eenzaam fietsen in de polder! Dat is ook hartstikke leuk. Hoef je geen rekening te houden met de rest van de groep die al dan niet achter blijft.

Maar wat zo niet nog irritanter is: ze gaan voor geen centimeter aan de kant voor auto’s. Laatst kwam ik een groepje tegen die half op en half langs de weg stilstond. Ze merken je op, kijken je aan en verplaatsen hun fiets vervolgens geen centimeter. Of ze gaan recht voor de auto fietsen. Denken ze dan sneller te gaan dan de automobilist? Of is het een treiteractie?

Over wielrennen gesproken: Kees van Kooten en Wim de Bie zijn, onder de vlag van de VARA-gids, door een paar hoge piefen uitgeroepen tot het beste Nederlandse tv-duo aller tijden. En terecht wat mij betreft. De andere genomineerden waren Mike & Thomas, Bassie & Adriaan, Plien & Bianca en Carlo & Irene. Totaal onvergelijkbare duo’s trouwens, omdat ze allemaal uniek zijn en de genres van de programma’s totaal verschillend waren van elkaar. Dus of dit een eerlijke verkiezing was…

Hoe dan ook: wat hebben Van Kooten en de Bie met wielrennen te maken? Ze maakten ooit een ‘wielrenspeelfilm’ over een louche wielrenner die door een ongelukje heel veel sponsorgeld wegkaapt bij de veroorzaker ervan. Uiteraard satire, maar het zou in de door mij geschetste werkelijkheid hierboven kunnen voorkomen. De moeite waard om terug te kijken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s