Coronacolumn #73: Verhalen

Zomaar een gedachte: ik zou best willen trouwen nu. Geen idee met wie en waar, maar juist omdat we nu afstand moeten houden, lijkt me dat de ideale trouwerij.

Er zitten zoveel voordelen aan. Een bruiloft met veel mensen, op een enorme locatie en met heel veel eten is voor menig paartje een droom. Dat eerste kan nu niet, maar die andere dingen allemaal wel. Hartstikke leuk, want je hebt die hele locatie en al dat eten voor jezelf! Ook fijn is dat je na de plechtigheid al die felicitaties in de vorm van dikke smakzoenen niet hoeft te ondergaan. Die paar mensen die erbij zijn, mogen je slechts toeknikken en dat vooral ver weg doen. Dat scheelt weer drie zoenen van ome Henk, die altijd uit z’n muil meurt. En als je het sowieso liever in kleine kring had willen vieren, maar dat niet durfde omdat je bent opgezadeld met een hele grote familie die zich allemaal op jouw bruiloft hebben zitten verheugen, hoef je nu geen verantwoording af te leggen aan al die mensen die je niet uitnodigt.

Nee, geintje natuurlijk. Dat zijn geen echte voordelen. Eigenlijk zitten er helemaal geen voordelen aan, tenzij je een goed verhaal wil hebben. En laat ik nou van verhalen houden. Hoe mooi is het als je je hele verdere leven kan zeggen dat je getrouwd bent tijdens de coronacrisis? En dat daardoor alles anders was? Veel mensen beseffen het zich niet iedere dag, maar we zitten al maanden middenin een belangrijk moment in de geschiedenis. Dit komt in de geschiedenisboekjes. Over honderden jaren krijgen leerlingen tijdens geschiedenis een les over epidemieën in Nederland. In dat rijtje staat dan cholera in 1832, de Spaanse Griep in 1918-’19 en ook deze pandemie. Daardoor zijn alle belangrijke wijzigingen in je leven nu extra bijzonder. Ik heb als voorbeeld een trouwerij gekozen, maar om het even welke belangrijke levensgebeurtenis is nu een stuk bijzonderder.

Nog een gedachte: waarom zag ik voetballende Duitsers? Omdat de Bundesliga blijkbaar weer van start is gegaan. De maatregelen zijn streng. De spelers moeten een week voor iedere wedstrijd in quarantaine in een hotel, er zijn extra spelersbussen en ze worden iedere drie dagen getest op corona. Wat een toestand voor een potje voetbal dat je over een jaar ook kunt spelen. Of over twee jaar. En zonde, want de tests die ze nu verspillen om te controleren of de voetballers niet ziek zijn, hadden ook ingezet kunnen worden voor doodgewone burgers.

Nederland heeft er in ieder geval genoeg. Vanaf de eerste juni kan iedere Nederlander met corona-achtige klachten getest worden. Een veilig gevoel, je weet bijvoorbeeld of je weg moet blijven van je gezinsleden. Maar verder blijft de onzekerheid… Als je corona hebt gehad, is het helemaal niet zeker of je wel immuun bent. Maar je hebt hoe dan ook wel een mooi verhaal als je ooit getest bent op corona. De Duitse voetballers kunnen erover meepraten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s