Zwarte longen

Op dit moment bevind ik mij op een vakantiepark in eigen land. Dat is voor mij overigens niet anders dan andere jaren: ik kom zelden in het buitenland.

Bijna iedere avond maak ik een wandeling en begeef mij dan ook even naar het centrum. Het is daar dan een gezellige drukte. De anderhalve meter wordt met moeite in acht genomen, maar omdat een groot deel van het pleintje bestaat uit horeca, komt men er daar niet onderuit. Er speelt ook vaak een bandje dat een goede versterker bij zich heeft. Het ding staat zo afgesteld dat het net niet storend is, maar elkaar verstaan lukt niet meer. Dat hoort erbij.

Wat er blijkbaar ook bij hoort, is dat het pleintje vergeven is van de sigarettenrook. Daar stoor ik mij vrijwel altijd aan, en omdat er deze week in het nieuws was dat het aantal rokers onder jongvolwassenen maar niet wil dalen, is dat een goede reden om het er weer eens over te hebben. Als je er eenmaal aan begonnen bent, kom je er blijkbaar moeilijk vanaf. Ik heb overigens geen idee hoe dat voelt. Ik ben niet zo verslavingsgevoelig. Dat jongeren eraan beginnen, moet te maken hebben met stoer willen doen en de vatbaarheid voor hypes op die leeftijd. ‘Als veel klasgenoten het doen, moet ik ook.’ Ook in dit geval ben ik gezegend, want voor dit soort drang om ‘erbij te willen horen’ ben ik totaal ongevoelig.

Het verbaast me wel dat juist jongeren het langst door blijven roken. Het aantal rokers onder volwassenen nam de laatste jaren namelijk af, maar onder mijn leeftijdsgenoten bleef het dus gelijk. Het is blijkbaar verleidelijk om te beginnen en moeilijk om te stoppen. Zijn jongeren minder standvastig of hebben ze gewoon meer stress?

In het gunstigste geval krijgen ze op een zeker moment een longziekte. COPD of zoiets. Ik heb astma. Deze longziekten zijn wat betreft het verloop verschillend (astma is periodiek en COPD is chronisch en met astma kun je oud worden en met COPD worden de klachten steeds erger), maar qua gevoel zal het vergelijkbaar zijn. Regelmatig pijn op de borst, moeite met grote inspanningen en medicijnen moeten gebruiken die nogal negatieve effecten (bijvoorbeeld hartkloppingen en ernstige depressies) kunnen hebben. Zonder meer geen pretje.

Overigens vind ik dat rokers volledig zelf moeten weten wat ze doen, als ik er maar geen last van heb. Sommige rokers vinden dat mensen niet moeten zeiken als ze op een terras een peuk opsteken, want ‘ik ben toch buiten?!’ Tja, maar meeroken doe je toch. Te vaak wordt thee op een terras verpest door iemand die in mijn nabijheid moet gaan zitten paffen. Resultaten van een verslaving.

Het is eigenlijk zielig. Zielig dat er nog mensen zijn die hier hun geld mee willen verdienen. Want dat zijn de echte boosdoeners. De tabaksfabrikanten. Ik zou mezelf niet meer in de spiegel kunnen aankijken. Als je een poging doet om te stoppen, stop dan om deze slinkse fabrikanten te pesten. Ze verkopen willens en wetens gif. Aan jou verdienen die gekken toch zeker geen cent meer?

Op 1 augustus 2020 ook verschenen op GroningerKrant.nl.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s